Veel te druk. Een volle agenda. Achter de feiten aanlopen. Iets valt tegen. Ik kijk wel of het er nog tussen past. Eigenlijk heb ik geen tijd, maar het komt vast goed.
Of vanuit de andere kant:
Is voor jou maar even toch?
Het is niet zoveel werk hoor.
Kun je me nog even terugbellen?
En zo kunnen we waarschijnlijk nog wel even doorgaan.
Allemaal kleine dingen die druk kunnen leggen op jouw agenda en planning.
Totdat er ongemerkt iets gebeurt: de volle agenda en planning nemen het als het ware van jou over.
Misschien wordt het dan tijd om je agenda eens te laten weten wat jíj daar eigenlijk van vindt. 😉
Druk om het niet druk te hebben
Zelf gebruik ik mijn agenda voor mijn werk en vrije tijd, uiteraard rekening houdend met mijn gezin.
Als ondernemer krijg ik regelmatig de vraag:
Hoe is het? Lekker druk?
Mijn antwoord is vaak:
Ik ben meer druk om het niet druk te hebben — en dat lukt goed.
Met een knipoog, maar ik meen het wel.
Ik probeer namelijk alleen die dingen te plannen waarvan ik vind dat ze daadwerkelijk gepland moeten worden.
Werk bijvoorbeeld. Mijn basgitaarles. Een snookermiddag met vrienden. Een partijtje voetbal op zondagochtend. Een gezinsactiviteit of een jamsessie met vrienden.
Voor de rest probeer ik mijn agenda zo leeg mogelijk te houden.
Niet omdat ik niets wil doen. Uiteindelijk doe ik genoeg.
Maar niet alles hoeft van tevoren keihard vast te staan.
En juist die ruimte ervaar ik als heel prettig.
Grenzen geven ruimte
Daarnaast heb ik voor mezelf een aantal eenvoudige basisregels ontwikkeld.
Niet omdat ik graag met regels leef, maar juist omdat die regels voorkomen dat mijn agenda ongemerkt steeds verder volloopt.
Na het avondeten ben ik bijvoorbeeld vrij van mijn werk als zelfstandig ondernemer.
Ik mág mijn telefoon opnemen of een WhatsApp-bericht beantwoorden, maar ik voel me niet verplicht. De volgende werkdag kan ik meestal ook prima reageren.
Voor afspraken met klanten voor werkopnames gebruik ik in principe de zaterdagochtend. Daar maak ik eigenlijk geen uitzondering op.
Dat werkt heerlijk.
En wat ik daarbij interessant vind: wanneer je zelf duidelijk kadert, ontstaat er meestal ook duidelijkheid voor een ander.
Natuurlijk probeert iemand soms een andere dag af te spreken. Begrijpelijk. Maar uiteindelijk blijkt die zaterdag meestal gewoon mogelijk.
Een grens hoeft dus niet alleen beperkend te zijn. Een goede grens kan juist ruimte creëren.
Pas op voor de kleine sluimerende taakjes
Er is nog iets waar ik bewust mee omga.
Je spreekt iemand in de wandelgangen. Voor werk of privé. Er komt een voorstel voorbij of iemand stelt een vraag waarop later moet worden teruggekomen.
Heel gemakkelijk zeg je dan:
Ik bel je nog wel even.
Op dat moment lijkt dat niets voor te stellen.
Maar daarmee heb je wel een klein taakje meegenomen.
Waar mogelijk laat ik daarom de bal bij de ander. Laat diegene mij later even bellen, appen of mailen.
Dat lijkt misschien een onbelangrijk detail, maar juist die kleine taakjes kunnen zich ongemerkt opstapelen.
Eerst zijn ze klein en onschuldig.
Daarna beginnen ze te sluimeren.
Daar moest ik nog op reageren.
Die moest ik nog bellen.
Daar zou ik nog naar kijken.
En op een gegeven moment voelen sommige van die taakjes zelfs alsof ze over datum zijn.
Je kent het misschien wel. Er is niets ernstigs aan de hand, maar ergens in je achterhoofd weet je dat er nog iets openstaat.
Totdat je denkt:
Nu moet ik er toch echt even op terugkomen.
Allemaal mentale belasting die misschien helemaal niet nodig was geweest.
Van wie is jouw planning eigenlijk?
Een agenda is natuurlijk ontzettend handig. Zonder planning wordt het leven waarschijnlijk ook niet eenvoudiger.
Maar voor mij zit er een belangrijk verschil tussen een agenda gebruiken en geleefd worden door je (volle) agenda.
Niet ieder leeg moment hoeft gevuld te worden.
Niet ieder verzoek van iemand anders hoeft automatisch een taak voor jou te worden.
En niet alles wat je ooit wilt doen hoeft vandaag al een plek in je agenda te krijgen.
Door bewust te kiezen wat je vastlegt, grenzen te stellen en soms simpelweg ruimte open te laten, houd je bewegingsvrijheid.
En daarmee komen we opnieuw bij één van de pijlers van GOATS:
Vrij bewegen.
Dit keer niet door je spieren en gewrichten meer ruimte te geven, maar door ruimte te houden in je dagelijkse leven.
Ruimte waarin nog niet vaststaat wat je moet doen.
Ruimte om ergens spontaan ja tegen te zeggen.
Maar ook ruimte om nee te zeggen.
Of gewoon even helemaal niets te hoeven.
Misschien is een lege plek in je agenda daarom helemaal geen lege plek.
Misschien is het gewoon ruimte.
Kern
Een agenda en planning zijn hulpmiddelen, geen opdrachtgevers. Door bewust te kiezen wat je wel en niet vastlegt, duidelijke grenzen te stellen en niet ieder verzoek automatisch tot jouw taak te maken, houd je ruimte over. Ruimte om te werken, ruimte voor anderen, maar vooral ook ruimte om zelf te bepalen wat op dat moment bij jou past. Vrij bewegen begint soms gewoon met ruimte laten in jouw volle agenda.